Ze względu na znaczenie innowacyjności w stymulowaniu rozwoju społeczno-gospodarczego poszczególnych państw, za cel niniejszego artykułu przyjęto ocenę poziomu innowacyjności w krajach Beneluksu (Belgii, Holandii i Luksemburgu), które są uznawane za jedne z najbardziej innowacyjnych i najlepiej rozwiniętych państw na świecie. Poziom innowacyjności jest warunkowany przez różnego rodzaju czynniki, których wpływ na innowacyjność poszczególnych gospodarek nie został do tej pory dogłębnie zbadany. Z tego względu w artykule podjęto próbę uszeregowania gospodarek krajów Beneluksu pod względem poziomu innowacyjności, w świetle wybranych determinant zdolności innowacyjnej. W badaniach wykorzystano jedną z metod ilościowych - metodę TOPSIS. W wyniku analizy stwierdzono, że najwyższy poziom innowacyjności charakteryzuje gospodarkę Luksemburga, a w dalszej kolejności - gospodarki Holandii i Belgii. Stwierdzono też, że wskaźniki rankingowe gospodarek Luksemburga i Holandii ogólnie maleją, podczas gdy w wypadku Belgii widoczna jest powolna, ale stabilna tendencja rosnąca.
Bibliografia
Behzadian, M., Khanmohammadi, O. S., Yazdani, M. i Ignatius, J. (2012). A state of the art survey of TOPSIS applications. Expert Systems with Applications, 39(17).
Brzeziński, M. (2001). Zarządzanie innowacjami technicznymi i organizacyjnymi. Warszawa: Difin.
European Commission. (2001). European Innovation Scoreboard 2001. Innovation/ SMEs Programme. Luxembourg: CORDIS.
European Commission. (2002). European Innovation Scoreboard 2002. European Trend Chart on Innovation, Luxembourg: CORDIS.
European Commission. (2003). European Innovation Scoreboard 2003. European Trend Chart on Innovation. Luxembourg: CORDIS.
European Commission. (2004). European Innovation Scoreboard 2004. Comparative Analysis of Innovation Performance. Luxembourg: CORDIS.
European Commission. (2005). European Innovation Scoreboard 2005. Comparative Analysis of Innovation Performance. Luxembourg: CORDIS.
European Commission. (2006). European Innovation Scoreboard 2006. Comparative Analysis of Innovation Performance. Maastricht: MERIT.
European Commission. (2008). European Innovation Scoreboard 2007. Comparative Analysis of Innovation Performance. Maastricht: UNU-MERIT.
European Commission. (2009). European Innovation Scoreboard 2008. Comparative Analysis of Innovation Performance. Maastricht: UNU-MERIT.
European Commission. (2010). European Innovation Scoreboard 2009. Comparative Analysis of Innovation Performance. Maastricht: UNU-MERIT.
European Commission. (2011). Innovation Union Scoreboard 2010. The Innovation Union's Performance Scoreboard for Research and Innovation, Maastricht: UNU- -MERIT.
European Union. (2012). Innovation Union Scoreboard 2011. Research and Innovation Union scoreboard. Maastricht: UNU-MERIT.
European Union. (2013). Innovation Union Scoreboard 2013. Enterprise and Industry. Maastricht: UNU-MERIT.
European Union. (2014). Innovation Union Scoreboard 2014. Enterprise and Industry, Maastricht: UNU-MERIT.
European Union. (2015). Innovation Union Scoreboard 2015. Internal Market, Industry, Entrepreneurship and SMEs. Maastricht: UNU-MERIT.
European Union. (2016). European Innovation Scoreboard 2016. Internal Market, Industry, Entrepreneurship and SMEs. Maastricht: UNU-MERIT.
Hwang, C.L. i Yoon, K. (1981). Multiple attribute decision making: Methods and applications. Berlin: Springer Verlag.
Ishizaka, A. i Nemery, P., (2013). Multi-criteria decision analysis. Methods and software. Chichester: John Wiley & Sons.
Kobryń, A. (2014). Wielokryterialne wspomaganie decyzji w gospodarowaniu przestrzenią. Warszawa: Difin.
San Cristóbal Mateo, J. R. (2012). Multi-criteria analysis in the renewable energy industry. London: Springer Verlag.
Trzaskalik, T. (2014). Wielokryterialne wspomaganie decyzji. Metody i zastosowania. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne.
Tzeng, G. H. i Huang, J. J. (2011). Multiple attribute decision making. Methods and applications, Boca Raton: CRC Press.
OECD.StatExtracts.(2014). Pobrane 16 grudnia 2014 z http://stats.oecd.org/ Powierzchnia, ludność i stolice wybranych krajów. (2014). Pobrane 16 grudnia 2014 z stat.gov.pl/cps/rde/xbcr/gus/1.1_pow_lud_stolice_kr_r.xls.
